Uit het leven van een bewonersbedrijf

Als bestuur van bewonersbedrijf Kruiskamp onderneemt maken we van alles mee. Wat, kun je lezen in dit blog.

 

 

Uit het leven van een bewonersbedrijf (11) Overgang

We zitten duidelijk in een overgangsfase. De verhuur loopt goed, alle lokalen zijn zo’n beetje bezet, We hebben de komende maand elke nacht van 23.00 tot 3.00 uur Ramadan vierders in de grote ruimte, er zijn vaste groepen op bepaalde uren. Nog steeds wordt er van alles opgeknapt. Zo juist heeft Ramon prachtige trapleuningen gemaakt van overbodige kapstokken en voor de financiele administratie hebben we Piet, die er echt voor doorgeleerd heeft.

En onlangs waren we het stralende middelpunt van de rommelmarkt route en twee weken later van struinen in de tuinen, met diverse optredens op het plein.

Eigenlijk loopt het als een trein. Maar dat succes heeft ook een keerzijde: Heel veel werk. Het begeleiden van  ‘ondernemers”, het onderhandelen met huurders, schoonmaak, administratie. En dan stormen er weer mannen binnen die een klus komen uitvoeren. De keuken moet nog worden aangelegd en het dak vernieuwt. En elke week is het feest. Vorige week was de feestelijke overeenkomst met de KNMH die ons 50.000 Euro leent en volgende week komt RTL ons gebouw nog mooier maken voor een tv programma. Henna moet dat allemaal dagelijks managen en wordt duidelijk overvraagd. Een probleem dat we voor de vakantie echt moeten oplossen. O ja, de vakantie wie past er tijdens de zomermaanden op de tent, vraagt Henna terecht al enkele weken. Volgende week bestuursvergadering met de eerste half jaar cijfers…………..

Uit het leven van een bewonersbedrijf (10) Stil staan

Na een half jaar Witte Vlinder, is het tijd om eens stil te staan bij onze successen en te bepalen hoe het verder moet. We beginnen met ieder voor zich het grootste succes op te schrijven. De uitkomst is dat we er in korte tijd in geslaagd zijn om een fysieke plek en sociale omgeving  te creëren die door iedereen ervaren wordt als heel prettig om te zijn. Dat merkte je bij de opening van het gebouw, maar ook tijdens rustige dagen en we horen het terug van huurders, zowel vaste als incidentele gebruikers. Titiaan heeft nog een toevoeging: Wilfred is onze eerste ondernemer geworden! Wilfred komt bijna elke dag. Hij heeft altijd een grote tas vol spullen bij zich die hij gratis ophaalt bij de Jumbo. Als je daar iets vindt wat over datum is krijg je het product, nog niet over datum, gratis mee. Zo is Wilfred official supplyer van roze en vulkoeken geworden.  Maar Wilfred was op zoek naar een rol, een functie. We hebben mee gezocht maar het hem zelf vooral uit laten zoeken. Zelfstandig maar niet alleen, blijft het motto.

Vorige week heeft hij samen met anderen de eerste KO! Bazaar georganiseerd. Het was een geweldige zaterdag. Alle tafels waren bezet, in zaal zes vergaderde de CDA fractie van de gemeenteraad en in het kantoor de Wijk G1000 groep. Wilfred heeft ons nu aangemeld voor de Kruiskamp Rommelroute. Ook heeft hij een plek ingericht waar hij nu computers opknapt. Hij heeft kortom zijn plek gevonden, zonder dat we zijn bedje gespreid hebben. We bespreken de lessen die we uit deze ervaring kunnen leren:

1. De verandering van afnemer van (welzijns)diensten naar ondernemer gaat niet vanzelf 2. De potentiële ondernemer maakt een ontwikkeling door van vrager naar doener 3. Loslaten vraagt wel degelijk investering in tijd en aandacht 4. We leren zelf maar moeten niet vergeten dat anderen dat proces ook nog door moeten maken 5. In januari 2015 willen we 10 van zulke verhalen kunnen vertellen en ze ook hebben opgetekend. Over de andere doelen, de volgende keer.

Uit het leven van een bewonersbedrijf (9) Opening

“Jongens willen jullie even stoppen met tafelvoetballen, dat maakt teveel lawaai en die meneer wil even wat zeggen”. probeer ik voorzichtig om de zes jongens van het woeste voetbalspel af te halen. “Maar wij willen spelen en luisteren toch niet.” “Maar andere mensen wel dus even stoppen lijkt me beter”. “Maar wij willen voetballen”. Dan maar directief: “Nu even stoppen dan mogen jullie straks weer verder…” De jongens druipen af en inmiddels is de toespraak ook al afgelopen. Een feest met kinderen verhoudt zich niet tot officieel gedoe. Het is een gezellige chaos al moet Jasper voor zijn leven vechten bij de ijskar en valt de poppenkast in het water. Het maakt allemaal niet zoveel uit. Er lopen minstens 200 mensen rond van zeer verschillende pluimage. Het integreert hier als een dolle en iedereen is blij. Jasper en Henna hebben zich speciaal in het paars, onze huisstijl kleur uitgedost en lopen heel gelukkig rond. Dit is een prachtig eind van een lange weg van zo’n drie jaar waarin we veel tegenslagen en vertragingen hebben moeten overwinnen. Tegelijkertijd een feestelijk begin van hopelijk een florerend bewonersbedrijf. Eigenlijk twijffelt niemand daar meer aan ookal vragen de dagelijkse beslommeringen veel van onze nog steeds vrijwilige community managers. Het feest is voor je het weet alweer voorbij en het opruimen begint. Lammie van de catering werkt zich een ongeluk. Ze heeft grote naam gemaakt met haar lekkere hapjes en gehaktballen. En alles moet netjes want morgen komen er alweer honderd mensen van het vervolg van de G1000Amersfoort.

Uit het leven van een bewonersbedrijf (8) ‘Ground Rules’

De huisregels uit deel 5 zijn uitgewerkt en door Jasper op een groot vel geprint. We wilden geen ge-en verboden maar kwamen op suggestie van Jan Arie op een aantal basiswaarden. Van iedereen die de Witte Vlinder binnenkomt wordt verwacht dat ze die waarden onderschrijven. Het is een mooi document geworden. Zie hier het resultaat:Nu maar hopen dat het werkt!

Overigens: Wie ze over wil nemen, prima, laat wel even weten wat je ervan vindt en of je ze hebt aangepast. Daar kunnen we weer van leren.

Uit het leven van een bewonersbedrijf (7) Beheerder

Eindelijk………………Na twee en een half jaar praten, vergaderen en overleggen is het zover. Het gemeentebestuur heeft besloten dat ze een overeenkomst met ons aan wil gaan waardoor we officieel beheerder zijn geworden van het gebouw. Als we het goed doen wordt over een aantal jaren het gebouw ook aan ons overgedragen. Er spreekt vertrouwen uit van beide kanten en de wil om samen te werken. En de wethouder kwam naar ons toe om de overeenkomst te ondertekenen. Jasper en Henna hebben getekend. Nu kunnen we volgende week ook officieel open en, wat ook belangrijk is, het dak kan vervangen worden, want dat is onderdeel van de overeenkomst.

Het gaat ontzettend hard. In november betrokken we nog een afgeleefd gebouw en begonnen we met nul budget. Nu is alles geschilderd, zijn de meeste ruimtes verhuurd en raken we bekend als de locatie in de wijk voor bruiloften, verlovingen en andere feesten. De diversiteit onder de huurders is groot. Daar hoeven we eigenlijk nauwelijks moeite voor te doen. Alleen maar aanwezig zijn en mensen vriendelijk ontvangen. En niet over de prijs onderhandelen natuurlijk. Want dat hoort er vaak wel bij!

Uit het leven van een bewonersbedrijf (6) Nieuwe ramen

“Vind je niet dat het er hier mooi uitziet?” zei ik trots tegen een bezoeker van De Witte Vlinder. Hij was er voor het eerst en zag in plaats van het resultaat van twee volle klus- en schoonmaakdagen alleen maar dichtgespijkerde ramen en een doorgelekte muur. “Hmmm, er moet nog wel het een en ander gebeuren”, zei hij, zijn kritische blik langs de gebroken ruiten voerend. Dat is het nadeel van schilderen, je ziet altijd nog beter wat er nog niet gebeurd is. Maar maandag was het zover: Nieuwe ramen! In twee dagen zijn overal de planken weggetrokken en is er ineens licht in alle ruimtes. En geen gebroken glas meer.

Hank heeft de afgelopen weken als een dolle alle muren geschilderd. We moeten nog oppassen dat het niet te mooi wordt!

Het glas is er gekomen dankzij Jaspers goede contacten met het Oranjefonds. In dezelfde periode hoorden we dat we een flinke lening krijgen van de Koninklijke Nederlandse Heidemaatschappij. Als eerste bewonersbedrijf van Nederland! Het gaat goed met Kruiskamp Onderneemt! En dan krijgen we maandag ook nog hoog bezoek….

Uit het leven van een bewonersbedrijf (5) Ground Rules

Het was een drukke dag maandag en er liepen veel mensen rond. Japer had ‘aanwezigheidsdienst’ en had zijn handen vol. Hank stond te schilderen, Wilfred had een gratis piano geregeld, drie mannen van firma Van der Pol Beveiligingstechniek waren bezig met het aanleggen van een beveiligingssysteem. Halina, de nieuwe stagiaire, was druk aan het schoonmaken en twee geïnteresseerde buurtgenoten kwamen een kijkje nemen. Mensen liepen elkaar wat in de weg en wat verkeerde opmerkingen hier en daar dreigden de sfeer van respect en veiligheid te verstoren. “laten we een aantal regels opstellen waarvan we verwachten dat bezoekers zich daaraan houden” stelde Jasper, terugkijkend op deze dag voor. Jan Arie suggereerde een aantal basis regels (ground rules) zoals: ‘We laten de ruimte beter achter dan we hem hebben aangetroffen’. Positief geformuleerd, motiverend en toch grenzen aangevend. De eerste hebben we al. Een eerste poging om er 10 te maken:

Bij ons bewoners bedrijf…

  1. …staan we open voor nieuwe ideeën
  2. …respecteren wij elkaar ongeacht wie of wat we zijn of waar we in geloven
  3. …proberen we zonder vooroordelen naar elkaar te luisteren zonder dat we het altijd eens hoeven te zijn
  4. …accepteren we de beperkingen van anderen en waarderen we hun kwaliteiten
  5. …sluiten we anderen niet uit
  6. …accepteren we geen enkele vorm van intimidatie of geweld
  7. …bespreken we onze ergernissen open met diegene waar het om gaat
  8. …is iedereen verantwoordelijk voor het handhaven van een prettige en veilige sfeer
  9. …spreken we elkaar aan op het niet nakomen van deze afspraken
  10. …geven we elkaar eerlijke complimenten

Suggesties voor verbetering zijn welkom.

Uit het leven van een bewonersbedrijf (4) Aanwezigheid

We gaan uit van de presentietheorie, zo staat geschreven in ons ondernemingsplan. De meneer van de belasting vond dat overigens geen fiscaal geschreven document. Ik geloof niet dat dat als compliment bedoeld was. Maar goed, de presentietheorie. Henna is onze wandelende presentiebenadering. Veel aanwezig in De Witte Vlinder en voortdurend door iedereen aangesproken. Met vragen als: Moet die muur ook gewit worden? Kan ik ruimte 6 voor volgende week dinsdag huren? Wat is dit gebouw precies? Henna legt geduldig uit, geeft aanwijzingen maar zonder dat iemand het gevoel heeft dat ze het werk voor haar doen. We zijn tenslotte allemaal ondernemers. Je bent er, ontvangt, zet koffie maar gaat niet lopen sturen.

Vandaag was ik de presentiebenadering. Hank en Wilfred kwamen klussen en een praatje maken, Zaal 6 was de hele dag gehuurd door een team van MBO Amersfoort, de Chinezen kwamen hun nieuwjaarsbijeenkomst voorbereiden, twee welzijnswerkers wilden het gebouw wel eens zien, Henna kwam even langs omdat ze elke dag even komt kijken en een aardige buurtbewoner kwam een fietssleutel brengen van een fiets die niet op slot stond. Ik was er, heb mensen rondgeleid, een praatje gemaakt, informatie gegeven en koffie gezet: de basis ingredienten van de presentietheorie, Luisteren, aandacht geven en aanwezig zijn in de positieve betekenis van het woord.

Uit het leven van een bewonersbedrijf (3) Belastingen

“Och meneer, ik werk hier nog maar kort….”, zei de man van de belastingen, “…nog maar 40 jaar.” Jasper en ik kwamen vragen wat een bewonersbedrijf aan belasting moet betalen en of we ook een BTW boekhouding bij moeten houden. “Och meneer, u had hier helemaal niet hoeven komen, als u een beetje googlet komt u er ook wel uit”. “Maar stel nou”, probeert Jasper toch maar eens. “Meneer wij houden ons niet bezig met hypothetische situaties, het moet gaan om wat er echt gebeurt.”. “Ok, wij verpachten onze horeca, moeten we daar belasting over betalen of niet”. “meneer, even voor de duidelijkheid” Ik ben van de omzetbelasting en mijn collega is van de Vennootschapsbelasting. Dat zijn twee verschillende zaken….. “en hij legt uit waarom iemand die op de A1 van werk naar huis rijdt voor de één wel belastingplichtig is en voor de ander niet.

Jasper en ik blijven vragen stellen en gaandeweg komen we erachter dat we voorlopig niet aan onze BTW boekhouding hoeven te beginnen en zolang we niet meer dan 15.000 euro winst maken ook geen vennootschapsbelasting. Ookal hebben we een miljoenen omzet.

Eigenlijk hoeven we alleen maar onze boekhouding bij te houden en jaarlijks een jaarrekening op te stellen. Als er nieuwe ondernemingen ontstaan binnen ons bewonersbedrijf is het wel zo slim dat even te melden. Dat kan je een naheffing schelen. Ik ben nog nooit zo opgelucht bij de belasting weggegaan!

Uit het leven van een bewonersbedrijf (2) Ondernemers

We hebben bestuursvergadering. Het gaat verbluffend efficiënt, en dat zonder voorzitter, want daarvoor is nog steeds een vacature. Punt 3 op de agenda: Er komen steeds meer vrijwilligers. Mensen die aan komen waaien, binnen lopen, via via zich aanmelden en met veel capaciteiten. Maar hoe zorgen we dat we genoeg te doen hebben. “niet doen dus” zegt Jasper. De andere bestuursleden kijken verbaasd op. “Maar je kunt die mensen toch niet aan hun lot overlaten?”. “Dat doen we ook niet, maar we zijn geen bezigheidstherapie, we zijn ondernemers. Dat hele woord vrijwilliger staat me eigenlijk al tegen. Alsof wij een bestuur zijn dat de vrijwilligers aanstuurt.”

Het kwartje viel nu ook bij de anderen. Jasper heeft gelijk. We zijn een onderneming en allemaal op onze eigen manier ondernemers. Het woord vrijwilligers schrappen we van nu af aan uit ons woordenboek. Als iemand zijn of haar sociaal kapitaal wil inzetten kunnen we het daar bij een kop koffie over hebben en vragen:”Wat wil je graag doen en hoe zou je dat willen aanpakken.” Hank heeft de handschoen opgepakt een een plattegrond voor de werkplaats getekend, met een ijzerhoek, een gereedschapshoek, een fietsreparatiehoek en een systeem waarmee je grote platen handig neer kan zetten. Hij is nu al, heel ondernemend, bezig met de inrichting.  Gerrie verzamelt vruchten van struiken in de wijk en maakt daar jam van die verkocht kan worden. Weer iets losgelaten. Van nu af aan hebben we geen vrijwilligers maar zijn we allemaal ondernemers die sociaal kapitaal in Kruiskamp Onderneemt! investeren!

Uit het leven van een bewonersbedrijf (1) Penningmeester

Sinds juni vorig jaar ben ik penningmeester van Kruiskamp Onderneemt!. Een initiatief van een aantal bewoners uit de wijk Kruiskamp in Amersfoort. Kruiskamp was een van de vogelaar wijken. Er wonen veel verschillende nationaliteiten en er staan nog de nodige galerijflats vol behangen met schotel antennes. Twee jaar geleden kwam er een schoolgebouw vrij en de bewoners wilden daar wel wat mee. Het gebouw is inmiddels door een projectontwikkelaar gekocht maar de gemeente had wel een andere optie: De witte vlinder, om de hoek bij de moskee en naast het trapveldje.

Het gebouw was tot november bewoond door de ‘recycle mannen’. Toen mijn dochter er achter kwam dat die eruit moesten en Kruiskamp onderneemt het gebouw zou overnemen riep de 17 jarige, verontwaardigd: “Maar daar zijn altijd hele chille feesten met dj’s!” Nooit geweten dat ze daar naartoe ging…. Goed dat van die feesten kan wel kloppen want we troffen een afgeleefd gebouw aan, de ramen afgetimmerd, een lekkend dak, kapotte vloeren en graffiti op alle muren, zowel binnen als buiten.

Maar er was dringend behoefte aan ruimte en voor we het wisten stonden de eerste huurders al op de stoep. Het begon met een hoop Turkse jonge meiden die een feest wilden geven. Daarna kwam de Chinese Mah jong club en vervolgens een los vaste groep migranten. En wij maar plannen maken hoe we verschillende nationaliteiten bij het project zouden kunnen betrekken. Maar het leverde wat geld op en we zijn met 0 euro begonnen. Daar konden we mooi schoonmaakspullen van aanschaffen! De grote schoonmaak was op 23 november.